شب پوش

معنای شب پوش

شب پوش

(صفت فاعلی مرکب ، اسم مرکب) پوشندۀ شب. كه شب را بپوشد. ¦¦ (اِ مر) شبپوش. كلاه. طاقيه. شبكلاه. كلاه كوتاه كه شبها بر سر نهند. ¦¦برقع و حجاب زنان. ¦¦جامۀ خواب كه هنگام خواب بر روى كشند. لحاف و بالاپوش. ¦¦گليم.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص1776)

شبپوش

برقع بود،سنايى گويد: بيت چه رسم است اين نهادن زلف بر دوش نمودن روز را از طرف شب پوش و در نسخۀ ميرزا،جامۀ خواب،و تخفيفه كه بر سر نهند.

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص919)

با باى فارسى بر وزن خرگوش كلاه و طاقيه باشد و تخفيفه‌اى كه شبها بر سر نهند و برقع را هم مى‌گويند و لحاف را نيز گفته‌اند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص559)

- برقع بود. مثالش حكيم سنائى فرمايد : بيت چه رسمست آن نهادن زلف بر دوش نمودن روز را برطرف شب پوش و در نسخۀ ميرزا جامۀ خواب . باشد و تخفيفه كه بر سر نهند .

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج2 , ص860)

جامه و كلاه شب و لباس شب خاصه شب‌كلاه حكيم سنائى كفته شعر صد روح درآويخته از دامن كرته صد روز برانكيخته از كوشه شب‌پوش هم او كفته ز چستى باز كرده بند كرته ز شوخى كج نهاده طرف شب‌پوش و بمعنى برقع هم او كفته شعر چه رسم است اين نهادن زلف بر دوش نمودن روز را از زير شب پوش بمعنى كلاه كوتاه كه بر سر نهند و جامه خواب آمده

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص502)

روى‌بند بود كه عرب«برقع»گويد. حكيم سنائى گفت: بيت صد روح در آويخته از دامن قرطه صد روز برانگيخته از گوشۀ شب‌پوش

(

صحاح الفرس

, ص153)

[اسم‏][فارسی‏]لحاف و بالاپوش.و كسا.و گليم.و پلنگپوش.و جامۀ خواب كه هنگام خوابيدن بر روى كشند.و شب كلاه و كلاهى كه شب‌ها بر سر نهند.و برقع و حجاب زنان.

جامۀ خواب.

شب پوش

معنای شب پوش

مداخل هم موضوع شب پوش

گونۀ چهارم در نام پوشيدنيها و غيرها